به گزارش جهانی پرس ، مائده حضرتی- یکی از عوامل اصلی رشد قیمت‌ها، اختلال در زنجیره تأمین است. زیرساخت‌هایی که نقش حیاتی در انتقال نهاده‌های دامی و محصولات خوراکی دارند، در وضعیت جنگی با محدودیت‌های جدی مواجه می‌شوند. کاهش ظرفیت حمل‌ونقل، افزایش هزینه‌های لجستیک و دشواری تأمین نهاده‌ها، هزینه تولید را بالا می‌برد و این افزایش نهایتاً در قیمت مصرف‌کننده نمایان می‌شود. از سوی دیگر، محدودیت‌های ارزی و دشواری واردات نهاده‌های اساسی همچون ذرت و سویا، عرضه را کاهش داده و زمینه افزایش قیمت را فراهم می‌کند. تولیدکنندگان نیز با رشد بهای انرژی، داروهای دامپزشکی و دیگر هزینه‌های جانبی روبه‌رو هستند؛ مجموعه عواملی که فشار آن‌ها مستقیماً بر بازار کالاهای پروتئینی احساس می‌شود. در چنین فضایی، رفتارهای هیجانی بازار نیز به نوسان قیمت‌ها دامن می‌زند. نگرانی از کمبود کالا، برخی خانوارها را به خرید بیش از نیاز سوق داده و این روند ناپایدار، تعادل بازار را شکننده‌تر می‌کند. با وجود تمام این واقعیت‌ها، از منظر افکار عمومی، افزایش قیمت کالاهای ضروری در موقعیت جنگی قابل پذیرش نیست. مردم انتظار دارند در این شرایط حساس، دولت با برنامه‌ریزی دقیق و استفاده از ابزارهای حمایتی، ثبات بازار و امنیت غذایی را تضمین کند. تداوم افزایش قیمت‌ها می‌تواند فشار مضاعفی بر معیشت اقشار مختلف وارد کرده و آسیب‌های اجتماعی گسترده‌ای به دنبال داشته باشد. در نهایت، مدیریت بازار کالاهای اساسی در شرایط جنگی نیازمند تصمیم‌گیری‌های سریع، سیاست‌گذاری‌های کارآمد و حمایت هدفمند از تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان است. حفظ ثبات در این بخش، نه‌تنها یک ضرورت اقتصادی، بلکه لازمه حفظ آرامش اجتماعی و تداوم تاب‌آوری جامعه به شمار می‌رود.