به گزارش جهانی پرس، سید حسین امامی- نکته جالب توجه این مسابقه این بود که دیوید تیلور، رقیب همیشگی حسن یزدانی که سالها او را از کسب مدال طلا محروم کرده بود و مبارزات آنها به نوعی در سطح جهانی هم مورد توجه قرار گرفته بود به عنوان مربی، والنسیا را راهنمایی می کرد. قاسمپور، قبل از این دیدار کشتی سخت و نفس گیری را با ابراهیم کادیف کشتی گیر روس گرفته بود، خسته و بی‌رمق شده بود اما به نظر می رسد این امر تنها دلیل باخت نبود. در المپیک 2024 پاریس وقتی سه کشتی گیر فینالیست ما ـ رحمان عموزاد، امیرحسین زارع و حسن یزدانی – باختند؛(البته باخت یزدانی را باید از این قضیه تفکیک کرد) کاملا مشهود بود که بدون برنامه به فینال رفتند حتی فینالیستها بدون برنامه و با توجه به توانایی و تجربه شخصی به فینال رسیده بودند و می خواستند همان روند را ادامه بدهند. احتمالا می پنداشتند که یک زیر می گیریم و یک بارانداز و ... ؛ مثل همیشه برنده می شویم، اما وقتی با حریفی که با تاکتیک و برنامه قبلی به میدان آمد روبرو شدند توان مبارزه را نداشتند.  کشتی گیر فینال کشتی آنها را آنالیز  و قوت و ضعف آنها را به خوبی شناسایی کرده بود، بنابراین نتوانستند همان سبک و سیاق گذشته را ادامه دهند و به یکباره غافلگیر شدند و مدال طلای المپیک را به راحتی از دست دادند. درست در نقطه مقابل ایران، کشتی گیران و مربیان ژاپنی نشان دادند که توانایی بالایی دارند و برای هر کشتی نسخه ای پیچیدند و دست پر به خانه برگشتند، ژاپنی ها که در سه وزن آزاد و دو وزن فرنگی در المپیک به فینال رسیده بودند، چهار طلا را با قدرت تمام کسب کردند. در مسابقات سال 2024 در وزنهای غیرالمپیکی، کامران قاسمپور علی رغم توانایی و شایستگی در لحظات پایانی به عبدالرشید سعدالله اف باخت و به رده بندی رسید، برای گرفتن مدال برنز به دیوید تیلور برخورد کرد و در یک کشتی نه چندان دلچسب به تیلور باخت تا نوار باختهای ایرانی ها به تیلور پاره نشود، البته حسن یزدانی تنها یک بار در سال 2021 توانسته بود او را شکست دهد، اما متأسفانه 5 باخت هم در کارنامه دارد. علاوه بر این نکته ای که باید مورد بررسی فنی قرار گیرد این است که چطور کشتی گیران آمریکایی خاصه والنسیا با قد بلندتر در همان وزنی کشتی می گیرد که کشتی گیران ما برای رسیدن به این وزن باید کیلوهای زیادی از وزن خود کم کنند. نفس بالا، چالاکی، سرعت بالا، قدرت و عضلات بیشتر از دیگر ویژگیهای کشتی گیران آمریکایی است که در این زمینه ها کشتی گیران ایرانی عقب تر هستند و باید برای این موارد هم فکری شود، حتی کشتی گیر مکزیکی که امروز، علی مؤمنی را شکست داد چون در آمریکا تمرین می کرد همان ویژگیهای کشتی گیران آمریکایی را داشت. سالهاست که با تدبیر مدیران قبلی فدراسیون کشتی و سرمربیان قبلی، با روسها بهتر از آمریکایی ها مبارزه می کنیم، به نظرم اگر اشتباه نکرده باشم در المپیک پاریس به غیر از رحمان عموزاد، همه کشتی گیران ما از آمریکایی‌ها باختند. حالا دیوید تیلور در مقام مربی هم ما را شکست داد، او که مربی اختصاصی کشتی گیر وزن 86 کیلوی آمریکا بود، وزنی که سالها در این وزن پادشاهی کرد و مدالهای مختلف جهانی و المپیکی گرفت، با یک برنامه اصولی کشتی گیر ما را شکست داد تا همچنان در این وزن با دردسر و مشکل همراه باشیم، به راستی کسب مدال طلای این وزن چه دشوار شده است؟!