به گزارش جهانی پرس- سید مصطفی حسینیان - وقتی از حجاب و حیا صحبت می‌کنیم، معمولاً نگاه‌ها خیلی زود به سمت زنان می‌رود؛ اما به باور من، اگر بخواهیم منصفانه و عمیق‌تر به این موضوع نگاه کنیم، حجاب فقط یک مسئله زنانه نیست؛ بلکه در کنار حیا، به مسئولیت‌پذیری و غیرت مردان نیز ارتباط جدی دارد. امروز دیگر شاید مسئله صرفاً «بی‌حجابی» نباشد؛ چراکه در بسیاری از موارد، جامعه از این مرحله عبور کرده و با پدیده‌هایی مانند عریانی، بدن‌نمایی و تبدیل ظاهر انسان به ابزار جلب توجه مواجه است. در چنین شرایطی، نمی‌توان تمام مسئولیت را متوجه زنان دانست و از نقش مردان، خانواده‌ها و حتی ساختارهای اقتصادی و فرهنگی غافل شد. پشت بخشی از این جریان، نگاه تجاری و سودمحور به بدن و ظاهر انسان قرار دارد؛ جایی که برخی سرمایه‌سالاران و صاحبان منافع، از جذابیت ظاهری و جنسی برای فروش کالا، تبلیغات، جذب مخاطب و کسب سود استفاده می‌کنند. در این میان، زنان نیز گاهی بیش از آنکه انتخاب‌کننده باشند، به قربانیان این چرخه تبدیل می‌شوند. اما در کنار این موضوع، یک پرسش مهم نیز باید از مردان پرسیده شود: اگر مردی همسر، دختر، مادر یا خواهر خود را عضوی ارزشمند از خانواده می‌داند، آیا نسبت به نوع حضور اجتماعی او هیچ مسئولیتی احساس نمی‌کند؟ این پرسش به معنای مالکیت مرد بر زن نیست؛ زن مالک شخصیت، انتخاب و کرامت خویش است. اما خانواده یک مجموعه به‌هم‌پیوسته است و هر یک از اعضای آن در برابر سلامت اخلاقی، امنیت و شأن یکدیگر مسئولیت دارند. از سوی دیگر، مردان بهتر از هرکس دیگری با ویژگی‌ها و واکنش‌های طبیعی جنسیت خود آشنا هستند. بنابراین همان‌طور که از زنان انتظار می‌رود حدود و حرمت‌های اجتماعی را رعایت کنند، مردان نیز باید نگاه و رفتار خود را مدیریت کنند. قرآن نیز تنها زنان را مخاطب قرار نداده و پیش از فرمان به زنان، مردان مؤمن را به کنترل نگاه و حفظ پاکدامنی دعوت می‌کند. از همین جاست که مفهوم غیرت اهمیت پیدا می‌کند؛ البته غیرتی که با تعصب، خشونت، تحقیر یا محدود کردن زن اشتباه گرفته نشود. غیرت واقعی یعنی مرد نسبت به کرامت خانواده، سلامت اخلاقی جامعه و حرمت انسان‌ها حساس باشد؛ همان‌گونه که از خود نیز انتظار دارد نگاه، رفتار و پوشش خود را مدیریت کند. بنابراین اگر قرار است درباره حجاب و حیا فرهنگ‌سازی کنیم، بهتر است این موضوع را یک‌طرفه نبینیم. همان‌قدر که باید درباره حیا و حجاب با دختران و زنان صحبت کنیم، باید با پسران و مردان نیز درباره نگاه، رفتار، مسئولیت‌پذیری و غیرت صحیح سخن بگوییم. حجاب زمانی می‌تواند به یک فرهنگ تبدیل شود که از «دستور» فراتر برود و به باور، احترام متقابل و مسئولیت اجتماعی تبدیل شود. جامعه سالم، جامعه‌ای نیست که فقط از زنان بخواهد مراقب نگاه مردان باشند؛ جامعه سالم جامعه‌ای است که هم زن را به حفظ کرامت و حیا دعوت می‌کند و هم مرد را به کنترل نگاه، حفظ حرمت و داشتن غیرت همراه با عقلانیت و احترام. در نهایت، اگر حجاب را بخشی از فرهنگ عفاف می‌دانیم، باید در کنار حیاافزایی و ترویج حجاب اسلامی، برای تربیت و تقویت غیرت صحیح در میان مردان، جوانان و پسران نیز برنامه جدی داشته باشیم. چرا که عفاف یک مسئولیت مشترک است و جامعه عفیف، با مشارکت زن و مرد ساخته می‌شود.