به گزارش جهانی پرس از خط بازار؛  واگذاری مدیریت ایران خودرو به کنسرسیوم بخش خصوصی، اقدام  مبارک  و  شجاعانه  دولت در راستای احترام به حقوق مردم و سهامداران است. عده ای این واگذاری را خصوصی سازی اطلاق می کنند ولی در واقع این موضوع  مقدمه ای  بر  خصوصی سازی  است نه خود خصوصی سازی. چرا که در این مرحله سهام دولت واگذار نشده بلکه صرفا بعد از سال های ناملایمتی، کنسرسیوم بخش خصوصی ایران خودرو به  حق   مدیریتی  خود رسیده است. حال این سوال مطرح است که وظیفه دولت به اتمام رسیده و یا اقدامات تکمیلی دیگر نیز بایستی در دستور کار قرار گیرد. اگر حاکمیت پذیرفته که فرمان ایران خودرو در اختیار بخش خصوصی است، پس بایستی  جاده  را برای حرکت این راننده  متخصص  و  اهل  هموار کند. نمی توان با همان شرایط قبلی از مدیران جدید انتظار  تحول  داشت. تغییر  مدیریت  بدون برداشت  دخالت غیرمنطقی  و  موانع غیرقانونی  صرفا چهارراه ایران خودرو را به  کشتارگاهی  برای  ذبح  بخش خصوصی تبدیل می کند و نه  توسعه خودروسازی. یکی از این اصلاحات الزامی، حذف  قیمت گذاری دستوری  است. اینکه دولت از بخش خصوصی انتظار بهبود تولید و کیفیت خودرو را داشته باشد ولی در نهایت قیمت را خود تعیین کند، یک  اشتباه راهبردی  و  کج فهمانه  از مسائل کلیدی صنعت خودرو است. این رفتار مصداق بارز رفتارهای  شترمرغی  است که نه به نفع  دولت  است، نه  مردم  و نه  خودروسازی . حفظ این شرایط یک بازی  باخت ـ باخت  برای همه است.