به گزارش خبرنگار گروه علم و فناوری جهانی پرس-هانیه حیدری، تا پیش از این، تصور غالب آن بود که سرخی مریخ ناشی از وجود «هماتیت» است؛ نوعی کانی اکسید آهن که نامش از واژه یونانی «خون» گرفته شده و روی زمین نیز به‌وفور یافت می‌شود. بر اساس این فرضیه، اکسیداسیون مداوم و فرسایش سنگ‌های مریخی در شرایطی کم‌آب، به‌ویژه در دوره موسوم به «آمازونی» که حدود سه میلیارد سال پیش آغاز شد، عامل اصلی شکل‌گیری رنگ سرخ این سیاره بوده است. هماتیت، همانند زنگ‌زدگی، رنگ خود را از ترکیبات مختلف اکسیدها و هیدروکسیدهای آهن می‌گیرد. اما اکنون گروهی از پژوهشگران این فرضیه قدیمی را زیر سؤال برده و توضیح متفاوتی ارائه کرده‌اند. این تیم تحقیقاتی با استفاده از داده‌های چندین مأموریت فضایی، از جمله مدارگرد شناسایی مریخ ناسا، فضاپیمای «مارس اکسپرس» و «اگزو مارس» متعلق به آژانس فضایی اروپا، به‌همراه اندازه‌گیری‌های انجام‌شده توسط مریخ‌نوردهای ناسا، به نتایج تازه‌ای دست یافته‌اند. بر اساس این پژوهش جدید، کانی دیگری به نام «فری‌هیدریت» که یک اکسوهیدروکسید آهن سه‌ظرفیتی و غنی از آب است، به‌طور گسترده در گردوغبار مریخ و احتمالاً در لایه‌های زیرسطحی سنگ‌های این سیاره وجود دارد. به گفته دانشمندان، این ماده می‌تواند عامل اصلی رنگ سرخ مریخ باشد. آزمایش‌های آزمایشگاهی روی ترکیبی مصنوعی از مواد معدنی مریخی، شامل بازالت و فری‌هیدریت، نشان داده است که نتایج به‌دست‌آمده تطابق بسیار بیشتری با داده‌های مشاهده‌شده دارد تا وجود هماتی در این سیاره. تشکیل فری‌هیدریت نیازمند حضور هم‌زمان اکسیژن و آب واکنش‌پذیر با آهن است؛ عناصری که امروزه در محیط سرد و خشک مریخ به‌ندرت یافت می‌شوند، اما به‌نظر می‌رسد در گذشته‌های بسیار دور چنین شرایطی در این سیاره وجود داشته‌ است. در حالی که فری‌هیدریت روی زمین به‌سرعت به اکسیدهای آهنی مانند هماتیت تبدیل می‌شود، پژوهشگران دریافته‌اند که این ماده در شرایط مریخ می‌تواند پس از شکل‌گیری، تقریباً به‌طور نامحدود پایدار بماند؛ موضوعی که ممکن است درک بهتری از تاریخچه آبی و اقلیمی سیاره سرخ برای انسان به همراه داشته باشد.