به گزارش جهانی پرس، علیرضا خزلی - در این یادداشت قرار نیست به روش دکتر شریعتی مسلمانان را به چند گروه و گرایش مذهبی تقسیم کنیم ، و به درست بودن یا نبودن اندیشه ها بپردازیم . توضیح میدهم و شما ( ما ) را قضاوت کنید ، که متهمیم آیا !؟ در بحثی خودمانی که با استاد سرکار خانم بهارفر داشتم ، بحث به اینجا کشید شد که آیا عهد نامه ترکمانچای که حاصل مذاکرات صلح بین ما و روسیه تزاری بود ، در کدام دسته از مذاکرات باید طبقه بندی شود ، موفق یا نا موفق؟ آیا برجام و یا همین مذاکراتی که منتج به جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان شده و هنوز در حال انجام است ، در کدام دسته قرار میگیرد؟ البته در زمان گفتگو با خانم بهارفر هنوز جنگ رمضان در حال تدارک بود!! و ما در مسقط مشغول فرصت دادن به دشمن بودیم. من در آن گفتگو به عهد نامه ترکمانچای اشاره کردم و گفتم به نظر من این پیمان در آن زمان با توجه به مقتضیات زمان ، در دسته مذاکرات پیروز طبقه بندی میشود. شما می پرسید چرا؟ وقتی به تاریخ نگاه میکنیم ،در عهد نامه گلستان ، وسعت عظیمی از خاک ایران عزیز که بالغ بر ۲۲۰ هزار کیلومتر مربع آب و خاک این سرزمین بود به دشمن واگذار شد. شاید به جرات بتوان گفت که هر متر آن در زمان حال حکم یک موشک و هزار سرباز مسلح را دارد. عهد نامه گلستان برای ما آورد نداشت ! شکست خورده بودیم ، و دشمن با سمبه پر زور در میز مذاکره حاضر شد و آنچه را در میدان جنگ بدست آورده بود بر روی کاغذ ثبت با سند برابر کرد و به سن پیترزبورگ برگشت و ما همان جا ماندیم ! چند وقت بعد در حالی که ما هنوز آنجا بودیم ، لشکر تزاری مثل سیل آمد و در تبریز جا خوش کرد و تبریز را تصرف کرد. اما چرا من باید بگویم عهد نامه ترکمانچای در دسته مذاکراتی باشد که جز طبقه بندی موفق قرار دارد ؟ عرض میکنم ،از اشاره بالا در مورد فتح تبریز در جنگ ایران و روسیه تزاری ، چه برداشتی دارید!؟ نمیدانم در کجا یک کتاب تاریخی خواندم ، فتحعلی شاه که زیاد هم فتح همراهش نبود ، دستور جنگ را میدهد ، از قرار میرزا ابوالحسن شیرازی که مهرش پا این عهد نامه خورده ، و بعدا قرار شده با پرداخت پول شهرهای تصرف شده را برگرداند ولی پول املاک تصرف شده را بالا کشید ،به محضر ملوکانه عرض میکند ، قربان خاک پای جواهر آسایتان، جماعت ایرانی ، زن و مرد شاید چند کرور باشد ولی فقط ارتش تزاری بیش از چندین کرور نیرو و خدم و حشم دارد و چه و چه .و در پایان شد آنچه که شد . اول اسفند ۱۲۰۶ میرزا ابوالحسن شیرازی و آصف الدوله عهد نامه ترکمانچای را با شرط اینکه روسیه تا شمال رود ارس عقب نشینی کند را ، امضا کردند. کاملا مشهود است که روسیه میتوانست تبریز را مانند دیگر سرزمین های اشغالی قفقاز مزین به پرچم خود کند و امروز دیگر شما نمی توانستید بگویند ، اصفهان نصف جهان اگر تبریز نباشد! مذاکره موفق یعنی این ، یعنی دشمن را با زیرکی به عقب راندن. چیزی را که ارتش پر تعداد و سر تا پا مسلح روسیه تا تبریز تصرف کرده بود ، با یک امضا به پشت رود ارس برانی. البته وقتی در ترازوی فایده و ضرر می گذاریم، همین که الان تبریز از آن ماست باید خدا را شاکر باشیم. اما نمونه مذاکره بد و خراب اما نمونه مذاکره غیر شرافتمندانه اما نمونه مذاکره چند باره سراسر فریب خورده اما نمونه مذاکره دقیق و مو به مو اما نمونه مذاکره سریع اما نمونه مذاکره برد برد اما نمونه مذاکره از دید کشور برنده جنگ اما نمونه مذاکره به سر انجام رسیده اما نمونه مذاکره حس غرور در کشور ایجاد کننده اما نمونه مذاکره ایی که با افتخار در موردش میتوان صحبت کرد ، به قول والده مکرمه " خدا اون روز رو نیار "* " رو اَ وُ بیاوون"* یک نمونه شما بفرمائید تا من مثل بالا بتوانم ابتدا جنبه مثبت آن را بگویم و در انتها ، ضرر وارد به کشور را هم ذکر کنم.!! بنده از زمانی که یادم میاد و یا در روزنامه ها خوانده ام نمونه ایی به یاد ندارم. برای خنده عرض نمیکنم ولی به واقعیت بسیار نزدیک است ، بنده به حکم ورزشی بودن این نکته را یادآور میشود ، تا الان به یاد ندارم ، در پرونده حقوقی بر علیه باشگاه و یا فدراسیونی ورزشی از این کشور ، وکیلی توانسته باشد ، برنده از پشت میز مذاکره بلند شده باشد. اما سخن پایانی ، در این مذاکرات که با طرف آمریکایی داریم ، یک اشکال ماهوی متصور است و آن اینکه ، طرف اول دعوا و مهاجم و تجاوز کار ، در اثر سهل انگاری ما ، الان در مقام دارو نشسته و گاها حکم هم میدهد و تاریخ اجراییه صادر میکند. یعنی در واقع ، آمریکا و اسرائیل به ایران عزیز حمله کردند ، در موقعیتی خنده دار آمریکا درخواست ده ماده ایی ما را برای مذاکره قبول کرده و در آتش بسی خود خوانده وارد مذاکره شده و محاصره دریایی شدیم و گول خوردیم ، اینگونه حالا منتظر تایید شرایط ایشان هستیم در حالی که در ابتدا او بود که باید شرایط را از کشور برنده جنگ می پذیرفت. از طرفی دیگر ، اسرائیل را از جنگ جدا کردیم با فرض اینکه به جنوب لبنان و اختصاصا حزب الله حمله نکند و امروز که این یادداشت را مینویسم ۱۰۰ روز از جنگ میگذارد و ۶۰ روز از آتش بس ولی هنوز لبنان و جنوب لبنان زیر آتش است .غافل از این بودیم که این شیاطین هرگز قابل اعتماد نیستند. و چه درست گفت ، امام شهیدمان مذاکره با آمریکا و اسرائیل شرافتمندانه و درست نیست ! ای کاش فردای مانند خود امام شهید در تیم مذاکره کننده بود . سرم از این همه ابهام و ندانم کاری ، درد گرفت . بدرستی که مردم عزیز ما متهمیم. به امید اینکه مردم در خیابان موثر عمل کنند و برای یکبار هم که شده ما به آنچه که لایقش هستیم برسیم. *)خدا اون روز نیاره ، کنایه از روزی بسیار سخت و آزار دهنده که اتفاقی بد در آن واقع میشود. *)رو اَ وُ بیاوون، یعنی دور از شما و خانواده محترم ، برای شما اتفاق نیوفتد.